Morðið íAusturlandahraðlestinni
Grátmúrinn, Jerúsalem 1934
Hann sagði nákvæmlega fjórar mínútur.
Fljótt.
Eru eggin nú nákvæmlega eins?
Kannski.
Ég kenni hænunni um.
Af hverju verpa hænur misstórum eggjum?
Það er ekki þín sök, vinur. Þessi egg eru góð.
Herra Poirot, ég hef þrjá trúflokka sem búast til óeirða.
Ef þú ætlar að framkvæma kraftaverk er þetta rétti tíminn.
Borðaðu eggin. Förum þá!
Poirot!
Afsakaðu...
Það er ekki...
Það er misvægið...
Þetta er betra.
Afsakið. Gjörið svo vel að víkja.
Kallaðu á ákærðu.
Rabbínann,
prestinn...
og múhameðska prestinn.
Það hljómar eins og brandari.
Rabbíninn, presturinn og múhameðski presturinn.
Fyrirgefið, ég er belgískur.
Hefjumst handa.
Í kirkju hinnar heilögu grafa hér nærri
hittust þrír fulltrúar undir handleiðslu lögreglustjórans
til að ræða skiptingu tímatöflu til markaðsnota.
Klukkustundu eftir þennan spennuþrungna fund
uppgötvast að ómetanlegum muni hefur verið rænt.
Sagt er að einn þessara þriggja manna sé sekur um stuldinn.
Lögreglan finnur engin sönnunargögn.
En það geri ég.
Á vel varðveittum veggnum með freskumálun,
ein sprunga eftir óvarlegt klifur
í skó með hörðum sóla eða kannski stígvéli.
Svo, dömur og herrar, við verðum að spyrja
hver hagnast á glæpnum.
Heilögu mennirnir þrír lifa fábrotnu lífi.
Lúnir skór þeirra með þunnum sólum.
Skyndilegur auður og gimsteinar
væru of grunsamlegir. Það er enginn ágóði fyrir þá.
Nú þurfum við vopnaðan vörð við suður-hliðið.
Takk fyrir.
Sá eini sem hefur hag af ráninu og óróanum sem af leiðir
er maður hvers skrifstofu ég lét rannsaka í morgun
meðan ég beið frekar vonsvikinn eftir morgunverðinum.
Vandræði með egg. Það þurfið þið ekki að vita.
Maður sem fær ríkuleg laun til að vernda lög og reglu íJerúsalem.
Ég á auðvitað við lögreglustjórann.
Maður sem vill ekki missa vel launað starf
þegar íbúar ræða sín á milli um sjálfsstjórn,
maður sem gengur í stígvélum og sem ég ætla að iðrist nú þess
að hafa boðið mér til skoða málið.
Hvernig dirfistu að ásaka mig?
Liðþjálfi, rannsakaðirðu skrifstofuna eins og ég bað um?
Já, herra.
Og fannstu það sem ég bjóst við?
Já. Rétt eins og þú sagðir.
Stans!
Þú þarft að skila þessu. Það á að berast strax í fyrramálið.
Gott og vel.
Farangurinn er kominn um borð.
Mér veittust þau réttindi að fylgja þér í skipið.
Til Istanbúl. Snýrðu svo strax til London?
Ég er þreyttur og ég á skilið að fá dálítið frí.
Mig langar að skoða málverk og hafa of mikinn tíma.
Þú horfir stíft. Linnir því senn?
Það er bara...
Hvernig vissirðu að það var hann? Af smárifu íveggnum.
Ég hef vissa yfirburði.
Ég sé heiminn bara eins og hann á að vera.
Og þegar svo er ekki skagar misbresturinn fram
eins og nefið á andlitinu.
Það gerir lífið yfirleitt óbærilegt.
En kemur sér vel við lausn glæpa.
En það er eins og þú sjáir hjörtu þeirra og giskir á þeirra innsta eðli.
Sama hvað fólk segir, lífið byggist á réttu og röngu.
Það er enginn millivegur.
Nú skiljast leiðir.
Nei, herra. Ég á að fylgja þér út í skipið.
Við megum aldrei hittast aftur.
Gætirðu lagað bindið þitt? Bara aðeins.
Þetta er gott.
Farþegar um borð!
Afsakið.
Við lögum þetta.
En næst það tímanlega?
Við erum að vinna!
Ég þarf að ná lest í Istanbúl klukkan sjö ífyrramálið.
Mikið veikur sjúklingur bíður mín í London.
Ég er læknir.
Læknir.
Ég er læknir.
Ég æpi á þig á ensku og nú æpi ég hærra og hægar.
Það er kjánalegt, fyrirgefið.
Má ég hjálpa til?
Ég þekki yfirskeggið þitt.
Úr blöðunum. Þú ert spæjarinn Hercules Poirot.
Hercule Poirot. Ég felli ekki ljónin.
Mary Debenham. Ég er gleymin á nöfn en ekki andlit.
Eða ekki þitt andlit.
Kemurðu frá Bagdad?
Það er rétt. Ekkert smáatriði fer fram hjá honum.
Miðinn þinn.
Ég gæti líka spurt hvort þér hafi líkað kennslukonustarfið?
Krítin á erminni og kennslubókin í landafræði.
Kennslukona eða kortagerðarkona. Ég tók áhættuna.
Ég byrja alltaf á að kenna þeim landafræði
og skammast þar til þau kunna heiminn utan að.
Þau geta villst á lífsleiðinni
en ég vil ekki hafa að þau viti ekki hvar þau eru.
Keðjurnar eru lausar. Einmitt tímanlega.
Mér finnst ég frjáls hér úti á sjó.
Ég vildi að ég gæti notið þess.
Við ættum að vera laus úr þessu. - Ekkinúna.
Þegar því lýkur.
Þegar það er búið.
Þá getur ekkert snert okkur.
Hér hefst fríið mitt.
Ég sé sál borgarinnar í þessu einfalda brauði.
Í heiminum ríkir eyðilegging en hér
eru meistaraverk bökuð daglega eftir pöntun.
Mohammed!
Kæri vinur, þú ert listamaður.
Vinur minn!
Afsakið.
Fástu ekki um okkur, við þurfum bara að þrátta í næði.
Það tekur svona 20 mínútur
og þá sættumst við eða í það minnsta ég.
Herra Bouc!
Poirot! Íeldhúsinu?
Þessi maður er fljótari að þefa uppi sætabrauð en að grípa gimsteinaþjóf.
Ég er ekki lengur í lögreglunni. Ég get ekki bjargað þér þegar illa fer.
Þetta er minn gamli vinur hinn virti Poirot
sem ég þekkti áður en hann varð virtur. Poirot, þetta er...
Vændiskona. - Rétt.
Já. Þú sagðir mér ekki að þú ættir fræga vini.
Við erum vinir af því ég er sá eini sem spyr aldrei
um málin hans af því mér er sama.
Og hann dæmir mig ekki fyrir að vera voðalegur maður.
Það ertu vissulega.
Komið og fáið ykkur drykk með mér.
Þú hefur mig bara í klukkustund.
Ég tek Austurlandahraðlestina klukkan sjö íviðskiptaerindum.
Frændi borgar mér fáránleg laun til að ferðast í glæsilegu lestinni hans
og fjarri honum á skrifstofunni.
Dæmdur til að skemmta embættismönnum að eilífu.
Frændsemi er list.
Og þú ert Michelangelo!
Herra Poirot. - Ert þú líka ívændi?
Auðvitað ekki. - Er þessi maður að angra þig?
Hann er í þann veginn.
Þú ert frá breska sendiráðinu. - Það er rétt.
Það er Kassner-málið. - Já.
Reyndust forspár mínar réttar?
Einmitt.
Ég þarf ekki að lesa skeytið.
En gaman. Var einhver ótrúr eða dó?
Því miður hvort tveggja.
Mín langþráða hvíld hefur verið hindruð.
Ég verð víst að ferðast með þér í kvöld, Bouc.
Geturðu útvegað mér klefa í lestinni?
Kæri vinur.
Ég er kannski ekki til margs nýtur en ég get útvegað þér rúm um hávetur.
Þrír áhyggjulausir dagar án glæpa. Þú verður hrifinn.
Ánægjulegt að kynnast þér.
Farangur þinn var sóttur og kostnaðurinn greiddur.
Þín bíður maður í Calais
og fylgir þér til Dover og þaðan ferðu með lest til London.
Ég vil lýsa yfir þakklæti. - Segðu ekkert.
Þú gerir illt verra.
Hér hefurðu þjórfé. - Takk, herra Marquez.
Ég bar ekki farangur þinn. - Þetta var góð vika.
Við fögnum þegar gæfan brosir og deilum Iánseminni.
Mundu að tala vel um okkur Bandaríkjamenn.
Nei!
Stansaðu!
Fyrir þig, herra Ratchett, besta borðið okkar.
Hér er besta borðið okkar. - Nei, ég vil þetta borð.
Masterman. Ertu með allt?
Fallegt af þér að spyrja, MacQueen. Ég geri ekki mistök.
Hamingjan góða! Þetta er Andrenyi greifi.
Komið þið.
Ég sá þig dansa í Monte Cristo. Mætti ég fá mynd af þér?
Ekki andlitið!
Fyrirgefðu.
Austurlandahraðlestin um Simplon-skarðið
sem stansar í Sofíu, Niå, Belgrade, Vinkovci, Brod
og áfram til Búkarest, Zagreb, Trieste, Feneyja, Mílanó, Lausanne,
Dijon, París, Boulogne og Calais
með tengilest til Dover og London fer eftir 15 mínútur!
Hérna, Michel! Dýrmæturfarmur. Ég þarf klefa á fyrsta farrými.
Gættu vinar míns vel. Það á að dekra hann eins og pöndu.
En lestin er fullbókuð. Það er enginn klefi eftir.
Þá rýmum við til. Hann fær klefa númer 11.
Klefi 11 stendur alltaf opinn embættismönnum.
Hann er mjög notalegur.
Austurríski prófessorinn bókaði hann fyrir tveimur dögum.
Er ekki einn svefnklefi á fyrsta farrými Iestarinnar?
Því miður.
Á öðru farrými? - Það er ekkert pláss eftir.
Ungfrú Debenham.
Herra Poirot, kemurðu með okkur?
Það veltur á því hver vinnur þessa þrætu.
Eru allir farþegarnir komnir?
Allir nema herra Harris.
"Farþegar eiga að skrá sig hálftíma fyrir brottför
annars geta þeir misst sæti sitt."
Hálftíminn er liðinn. Sætið er laust.
Settu farangur Poirots í númer þrjú hjá MacQueen.
Takk, Bouc. - Njóttu vel, vinur.
Velkominn.
Þrír er ólánstala.
Afsakið. Ég ætlaði ekki að vera ókurteis.
Þú gætir samt reynt það.
Í lestarferðum er maður sífellt að rekast á fólk.
Það er dásamlegt.
Þótt ég hlakki til að koma heim.
Kryddaður matur, moskur og að hitta menn er ágætt.
En að lokum vill maður bara sitt eigið rúm.
Ég hef verið sökuð um að veiða eiginmann erlendis.
Ég get ekki neitað því. Ég kann einverunni vel. Það er satt.
En dömur hafa vissar þarfir sem má uppfylla eigi hún peninga
og helst með reglulegu millibili.
Hjálpi mér! Eldur í eldhúsinu!
Vertu sæl, frú.
Gott kvöld.
Númer níu.
Gott kvöld.
Hvernig hefurðu það? "Bonsoir."
Nei, á eftir þér.
Númer þrjú.
Ert þú herra MacQueen?
Já. Ég held að þetta sé ekki kojan þín.
Afsakið, ertu ívanda?
Nei, ekkert vandamál.
Lestin er fullbókuð.
Ég held við séum, hvað kallast það... klefafélagar.
Virkilega?
Ég erjafn vonsvikinn og þú. Þetta er notalegt.
Komið, elskurnar.
Nei.
Þessi?
Því hefur ekki verið tekið úr töskunum?
Fimm mínútur til brottfarar. Síðasta kall!
Eigum við að bursta þig?
Hver fjandinn tefur þá svona?
Um leið og við förum Iæturðu búa um rúmið.
Það er frágengið, herra Ratchett. - Nei.
Ég vil að búið sé um rúmið. Og komdu með talritann.
Hundar á borðinu. Viðbjóðslegasta sem ég hef séð.
Já, herra. - Náðu íMacQueen
og láttu hann koma með allar sölukvittanir frá Mílanó.
Gakktu frá því. - Já, herra.
Gakktu frá því strax.
Sagði ég þér að ganga frá því? - Undir eins.
"Þú skalt passa þig."
Kaffið, herra Ratchett.
Hver gerði þetta?
Ég veit það ekki.
Gott kvöld, fröken Hubbard.
Halló, herra Masterman.
Halló.
Ef þú horfir lengur verð ég að rukka leigu.
Ég borga.
Fáðu þér annan drykk.
Ertu móðguð?
Vonsvikin.
Sumir menn eru myndarlegir.
Þeir þurfa bara...
að loka munninum og þá geta þeir tekið hvaða feng sem er.
Samt opna þeir munninn.
Er allt í lagi, fröken Hubbard?
Þú ert mjög næm.
Annar maðurinn minn var vanur að segja það.
Bíddu, það var sá fyrsti.
Gáfaðasti maður sem ég hef kynnst.
Andlitið eins og rófa en ég elskaði þá rófu.
Það var gaman að spjalla.
Góða nótt.
Herra Poirot?
Gjörðu svo vel.
Þegar þú borðar flyt ég MacQueen í klefa Boucs.
Þú ferðast á fyrsta farrými.
09 eggin?
Góðan dag.
Fröken Hubbard.
Góðan dag.
Gjörðu svo vel.
Í boði Austurlandahraðlestarinnar. - Takk, herra Bouc.
Ég uppfylli allar þínar þarfir.
Nei, takk. Ég drekk ekki.
Fer vín ekki vel í þig?
Synd fer ekki vel í mig.
Í Iöstunum finnur djöfullinn elskurnar sínar.
Við ættum ekki að segja meira.
Góðan dag.
Herra minn. Hvað með fordrykk?
Því miður, ég á fund með forstjóra lestarinnar.
Hann ætlaði að fara.
Herra minn.
Ertu búinn að koma þér fyrir?
Samkvæmt auglýsingunni.
En samt er maturinn ekki það besta í lestinni.
Það er eitthvað við hóp
ókunnugra í þrengslum dögum saman sem eiga ekki annað sameiginlegt
en þörf til að fara frá einum stað til annars
og sjást síðan aldrei aftur.
Leiðindi og nafnleysi ásamt því að vagga stöðugt.
Það verður aldrei neitt úr þér með þína tómstundaiðju.
Það vona ég.
Pantaðu fiskinn fyrir mig.
Skiptu á vartara og Iúðu, jólasalati og kartöflunni
og kjötsósunni og rjómasósu.
"Gargon," það hljómar vel. Sama fyrir mig.
Dragomiroff prinsessa.
Ef ég myndi kvænast til fjár væri það fyrir svona mikið fé.
Ég burstaði Daliu í morgun.
Nei, þú kvaldir elsku voffann minn.
Ég bað þig að bursta hana.
Hefurðu ennþá gaman af Dickens?
Mjög svo, kæri vinur.
Þú missir af rómantík með bækurnar þínar og glæpina.
Það er engin rómantík án refsingar.
Það var...
Það var eitt sinn kona.
Framvegis kýs ég að sitja ekki til borðs með þessum manni.
Líkir ættu að sitja hjá líkum. Við erum ekki líkir.
Við fáumst ekki öll svona mikið um aðskilnað kynþátta, prófessor.
Það er af virðingu við alla sem ég kýs að hafa þá aðskilda.
Að blanda saman rauðvíni og hvítvíni eyðileggur bæði.
Mér finnst rósavín gott.
Hvernig hefurðu það? Mætti ég setjast hjá þér?
Eftirréttur er nautn
og mér líður kjánalega að láta einn undan nautninni.
Ég er ánægðastur einn.
En fyrir lítinn bita af veikleikanum, gjörðu svo vel.
Með ánægju. Afsakið, annan gaffal.
Ég hef verið að reyna að kynnast þér.
Ég hef aldrei áður setið svo nærri frægð.
Nei, það er lygi.
Eitt sinn var ég í rútu með Ty Cobb.
Í boltanum í Detroit.
Mætti ég fá litla, krullaða bitann efst?
Þú ert skrýtinn fugl.
Þú ert undarlegur maður.
Ég er á þeim aldri að ég veit hvað ég vil og vil ekki.
Ég nýt innilega þess sem ég vil. Ég þoli ekki það sem ég ekki vil.
Eins og létt hjal á undan því sem á að vera viðskiptafundur.
Þú ert skemmtilegur.
Ég vil bjóða þér vinnu.
"Hefnandi hinna saklausu." Það kalla blöðin þig.
Ert þú saklaus?
Ég er kaupsýslumaður.
Ég er Iistmunasali. Ég er nýr í faginu.
En byrjendalánið hefur leikið við mig.
Helgimyndir, fornmunir.
Teppi, skrýtið. Austurlensk.
Ég er nýr í faginu svo ég sé það með augum leikmanns.
En ég á ídálitlum vanda með þessa...
svokölluðu matsmenn.
Engum þeirra er treystandi.
Sumir viðskiptavina minna...
þeir kaupa mun...
og uppgötva að hann er ekki alveg upprunalegur.
Það er varla mín sök
ef silkiklútur frá Kashan er falsaður. Erþað?
En mér hefur tekist að verða mér úti um óvini.
Ég fékk bréf frá fólki sem hótar mér.
Ég býst við að það séu líklega Ítalir.
Ég seldi þeim austurlensk teppi íMíIanó.
Og kaupendurnir voru ekki sáttir við upprunann.
Þeir vilja fá endurgreitt með vöxtum.
Ítalir.
Samir við sig.
Og þá birtist bráðsnjall einkaspæjari.
Ég?
Já, þú. Hercules Poirot. - Hercule.
Ég skal segja þér hvað ég vil.
Ég vil ráða þig til að gæta mín
þar til ég kemst á öruggan stað.
Það er auðfundið fé fyrir þig.
09 öryggi fyrir mig.
Ég skil. - Gott.
Ég neita. - Það er slæmt.
Ég sagði það kannski ekki nógu skýrt.
Það er maður sem vill ná mér.
Ég veit að ég er ekki manna bestur, því fer fjarri.
Og ef það er heimur eftir þennan verð ég dæmdur rétt eins og þú.
En mér liggur ekkert á að fá þann dóm.
Miðarðu byssu á mig? - Nei.
Ekki á þig. Á heiminn.
Ég er í heiminum. Ekki miða byssu á mig.
Hvernig væru 10 þúsund fyrir viku?
Það er ríkulegt boð. Ég verð að hafna því.
15 þúsund? - Þú heyrðir ekki. Ég hafna því.
Ég skil.
Það er ekki nógu áberandi fyrir hinn mikla Hercules Poirot.
Engir myndavélablossar.
Þú selur bófum fölsuð verk. Þú tekur afleiðingunum.
Ég finn glæpamenn. Ég ver þá ekki.
Svo þú segir nei við skítugu seðlunum mínum.
Ég segi nei við þig.
Vegna byssunnar? Er það vandamálið?
Það er mun persónulegra.
Mér líst ekki á þig.
Hafðu mig afsakaðan.
Fannst þér kakan mín ekki góð?
Kakan var ljúffeng. Hafðu það gott, herra Ratchett.
Takk.
Kalt.
Elsku Katherine.
Ástin mín.
Herra Dickens.
Herra Ratchett?
Það er ekkert.
Ágætt, herra minn.
Fröken Hubbard?
Það er alltaf fröken Hubbard.
Fröken Hubbard.
Dóum við?
Dömur og herrar, lestin fór út af sporinu.
Er allt í lagi, herra Marquez?
Já. Þakka þér fyrir.
Herra Bouc talar við ykkur í fyrramálið.
Þið eruð öruggust íklefunum. - Að sjálfsögðu.
Deyjum við?
Katherine mín.
Fallega...
Dömur og herrar, því miður kemst lestin ekki enn af stað.
Ekki nema niður.
Hve lengi eigum við að sitja hér?
Einhver hlýtur að gera eitthvað.
Auðvitað geri ég eitthvað. Ég geri ekkert.
Fyrir tveimur tímum og 10 mínútum þegar við komum ekki til Brod
hefur stöð varstjórinn getið sér til um ástæðuna
og sent lið til að moka frá lestinni
og ryðja leiðina svo við getum haldið áfram.
En ég fullvissa ykkur um
að okkur verður hlýtt, fáum mat og höfum það gott.
Við gætum gengið.
Við gætum orðið úti.
Ég þarf að ná skipi.
Það siglir ekki á morgun heldur hinn frá Frakklandi.
Ég veðja að þú nærð því ekki. Eða ég til London.
Þú ert ábyrgur fyrir tímatapi mínu, herra Bouc.
Þú getur ekki gert mig ábyrgan fyrir veðrinu.
Víst get ég það. Þú ert hérna.
Og ráðstefnan mín íTorino?
Og ég átti að mæta í bílaverksmiðjuna í Sochaux.
Já, sumt er í höndum Guðs.
Það er ekki okkar að ákveða
hvort við náum heil á ákvörðunarstað
eða verðum að falla líkt og Lúsífer.
Morgunverður, herra Ratchett.
Góðan dag, Masterman.
Er nokkuð vandamál?
Ég veit það ekki.
Herra Ratchett?
Afsakaðu mig.
Það er kaldur gustur.
Viltu sækja herra Bouc strax og líka Arbuthnot lækni.
Hamingjan góða!
Snertu ekkert, bara líkið.
Þetta er skelfilegt.
Fyrst snjórinn og nú...
Ég verð að mæta og gefa skýrslu á einhverri skítugri lögreglustöð.
Maður er látinn.
Hann var stunginn.
Langur hnífur með sléttri egg.
Mörg stungusár, sum grunn, önnur í gegnum vöðva.
Frá vinstri eða hægri?
Það er nú það.
Morðinginn virðist hafa lokað augunum og stungið í blindni.
Geturðu áætlað dánarstundina?
Það er erfitt að segja með gluggann opinn
en ég giska á eftir miðnætti og fyrir klukkan tvö.
En enginn fór inn til hans þá. Ég sat í sætinu mínu íalla nótt.
Ég hefði séð þann sem hefði farið inn. Það er útilokað.
Takk fyrir, læknir. Viltu fara aftur í matarvagninn.
Michel, Iokaðu þessum vagni.
Poirot.
Ég þarf þína hjálp, vinur.
Þú verður að finna þann seka.
Ég bið þig fyrir hönd Austurlandahraðlestarinnar.
Þegar lögreglan kemur getum við látið þá fá málið upplýst.
Þú einn getur bjargað mér.
Ég er snortinn af traustinu. En ég verð að hvíla mig.
Við lítum á þetta sem litla gestaþraut.
Það er ekkert fyrir þína snilli!
Þú skoðar forsögu farþeganna.
Þú kannar heiðarleika þeirra. Svo vinnurðu þitt verk.
Þú situr í stól og borðar köku
og hugsar þar til lausnin kemur.
Hvað annað ætlarðu að gera með við sitjum föst í snjónum?
Án stöðugrar örvunar svelta litlu, gráu sellurnar þínar og deyja.
Heldurðu að ég geri það? Að ég sitji
og borði kökusneið og fái svo frábæra hugmynd?
Ég veit ekki hvað þú gerir. - Ég hef Dickens.
Fjandinn hafi Dickens!
Ef lögreglan fær málið velur hún sökudólg
og hengir hann hvort sem hann er sekur eða ekki.
Sennilega herra Marquez
af þeirri ástæðu einni að hann heitir Marquez.
Eða Arbuthnot lækni vegna húðlitarins.
Þú einn getur fengið réttlætinu framgengt.
Gefðu mér kort af þessum vagni. - Að sjálfsögðu.
ÖII vegabréfin. - Hvað sem er.
Undirbúðu viðtöl við alla farþegana.
Sannanir, regla og kerfi þar til einn sakborningur finnst.
Ég er alfarið á móti morðum, vinur.
Daglega hittum við fólk sem heimurinn væri betur kominn án
en við myrðum það ekki.
Við verðum að vera betri en skepnurnar.
Finnum þennan morðingja.
Hvað er á seyði?
Dömur og herrar, leyfið mér...
Ólán okkar virðist hafa versnað. Það er...
Farþegi lést í lestinni.
Herra Ratchett.
Þeir hafa þá náð honum.
Telurðu að hann hafi verið myrtur? - Nei.
Ég meina bara að hann var við góða heilsu.
Hann bara átti óvini.
Það er rétt. Hann var myrtur.
Hamingjan góða. Morð hérna?
Því miður.
Guð veri sál hans náðugur.
Einhver var að róta í klefanum mínum í nótt.
Enginn trúði mér.
Hvað er um að vera?
Þar sem við sitjum föst í snjó ákvað ég að taka málið að mér
fyrir Bouc vin minn og finna glæpamanninn.
Af hverju Þú?
Ég heiti Hercule Poirot
og ég er trúlega besti einkaspæjari í heimi.
Ég mun tala við ykkur öll. Sem stendur
verð ég að ráða ykkur að vera í klefum ykkar og læsa dyrunum.
Mér líður eins og fanga.
Það er öryggis þíns vegna.
Ef framið var morð
þá var morðingi á ferð.
Morðinginn er á meðal okkar
hér í lestinni.
Dyrunum milli vagnanna var læst á nóttunni?
Já. Ég læsti þeim sjálfur.
Leit hefur verið gerð. Enginn dylst á lestinni eða undir henni.
Við getum því beint rannsókninni að farþegum Calais-vagnsins.
Bouc, þú aðstoðar mig.
Þú ert sá eini sem svaf íöðrum vagni
svo þú ert sá eini sem kemur ekki til greina.
Finnst þér rétt að drekka núna, MacQueen?
Stjórinn minn er dáinn.
Ég missti vinnuna og þið horfið á mig eins og ég sé sekur.
Við ásökum engan.
Þú þekktir hann svo við verðum að fá ómissandi upplýsingar hér.
Varstu skyldmenni hans?
Nei, ritarinn hans.
Bókaði ferðir hans, pantaði steik.
Hann borðaði meira af steik en ég hef á ævinni séð.
Hann seldi fornmuni.
Hann hafði enga hæfni fyrir það, hvorki augað né tungumálin.
Satt að segja hafði hann ekkert vit á viðskiptum, bókhaldi,
engu af því. Ég sá um allt.
Hve lengi starfaðirðu fyrir hann?
Ár eftir 20 daga.
Mér líkaði ekki vínbannið
svo ég fór erlendis og kom mér í skuldir.
Ég er lögfræðingur að mennt
en ekki íanda. Ég var hreinlega lélegur.
Var hann þér kær?
Peningarnir hans voru mér kærir.
Ratchett var óheflaðu r,
kröfuharður, dónalegur og sennilega glæpamaður.
Hvenær sástu hann síðast?
Laust eftir klukkan tíu.
Hann kallaði á mig til að fara yfir söluna á Ítalíu.
Mílanó, sala falsaðra muna?
Já. Hann vildi skoða bókhaldið.
Ég þurfti að þýða allt
því samningarnir voru á frönsku og hann skildi þá ekki.
Þegar við stönsuðum í Vinkovci
fór ég að spjalla við þeldökka lækninn, Arbuthnot.
Við fengum okkur nokkra drykki og teygðum úr okkur.
Hann hafði skrýtnar skoðanir á Stalín sem ég þurfti að leiðrétta.
Ég mismuna ekki eftir kynþáttum en ég er lítið fyrir Breta.
Hvenær skilduð þið?
Hann fór laust eftir klukkan 2.
Veistu hvort Ratchett átti sérstaka óvini?
Hjálpi mér.
Ótal marga.
Sagði hann þér frá hótunum?
Hann fékk nokkur hótunarbréf.
Ég get sýnt þér þau. Hluta af þeim.
Hann reif hin bréfin.
Kastaði þeim íeldinn.
Þetta er þau.
Þú skalt passa þig
Enginn leikur á okkur
Þakka þér fyrir.
Takk fyrir.
Ef við höfum fleiri spurningar látum við kalla á þig.
Hafið þið íhugað spænska manninn?
Marquez. Magnaður náungi.
Og þið vitið að hans líkar
hafa ekki sömu óbeit á morðum, miðað við mannkynssöguna.
Þú sagðist ekki mismuna eftir kynþáttum.
Ég býst við að...
það fari eftir kynþættinum.
Honum gekk svo vel.
Grunar þig MacQueen? - Það er of snemmt að segja.
Ég sé hann ekki fyrir mér stinga mann 12 sinnum í bræði.
Eða ekki allsgáðan. Hver þá?
Ég veit það ekki. Það er tímabært að spyrja.
Hvern? - Fórnarlambið.
Hann er með 12 stungusár og eins og Arbuthnot sagði er ekkert mynstur.
Ef læknirinn er sekur
lét hann það ekki hafa áhrif á skyldur sínar.
Úrið hætti að ganga klukkan 1:15.
Það samræmist dánartímanum sem læknirinn gaf.
Það er mögulegt. Vissulega.
Ég skil það ekki alveg. - Ég skil það ekki sjálfur.
Ég skil ekkert í því.
Sjáðu þessi tvö stungusár,
þau eru harkaleg og djúp en samt er lítið blóð.
En árásin var framin í bræði.
Stungur hér og þar. Ekkert mynstur, bara mikið ofbeldi.
Og allan tímann er hinn myrti, þróttmikill, hræddur og fullur af kaffi
grafkyrr og sættir sig dauðann án þess að verjast
þótt hann hafi hérna
leið til að verja sig.
Gjörðu svo vel.
Látum okkur sjá.
Svefnlyfi laumað út í drykkinn.
Svo hann gæti ekki notað byssuna.
Og hér er vasaklútur fyrir dömu.
Lúxusvara, handsaumaður. Hann kostar 200 franka í París.
Og hér er upphafsstafur hennar,
Og vinur okkar, pípuhreinsarinn. - Önnur vísbending.
Já, ótal vísbendingar sem virðist komið fyrir.
En aðeins ein þeirra virðist vera ósvikin.
Og kannski má rekja slóðina frá þessum öskubakka.
Brenndar leifar af miða.
Hugsanlega tilraun til að brenna sönnunargögn.
Megum við fá búnaðinn lánaðan?
Takk fyrir.
Ég reyni frekar að skilja
af hverju vísbending er skilin eftir heldur en hver hluturinn er.
Við leitum sannleikans innan frá en ekki öfugt.
En nú gæti ég þegið aðstoð vísindanna.
Þú kyndir undir Ioganum.
Þetta er bara enn eitt hótunarbréfið.
Þér skjátlast, þetta bréf geymir leyndarmál.
Sjáðu.
"Sem sterkt blóð á armi muntu deyja."
Hvað þýðir þetta?
Komdu með mér.
Fyllum íeyðurnar.
Þetta var aldrei gestaþraut.
Ég veit rétt nafn hins látna.
Það er ekki Ratchett heldur Cassetti.
Ég þekki það nafn.
Þá þekkirðu líka nafnið Armstrong.
Armstrong-málið?
Það skelfdi heiminn.
Fyrir tveimur árum vaknaði frægur flugstjóri John Armstrong ofursti
ásamt Soniu konu sinni og sá að einkabarn þeirra, Daisy litla
hafði verið tekin úr vöggu sinni.
Þau voru örvæntingarfull og greiddu lausnargjald.
En skömmu síðar fannst Daisy myrt...
Af Ratchett sem var Cassetti.
Sonia Armstrong var barnshafandi þegar fréttin barst.
Áfallið varð til þess að hún fæddi fyrir tímann.
Hún og barnið lifðu hvorugt af.
Hvernig veistu þetta?
John Armstrong sagði mér það sjálfur.
Hann skrifaði og bað um hjálp.
Þegar bréfið barst mér
var það um seinan.
Hann fannst látinn eftir b yssuskot.
Af eigin hendi.
"Sem sterkt blóð á armi muntu deyja."
Og það gerðirðu.
Herra Poirot? - Já, Michel.
Fröken Hubbard vill tala við þig. Ég tafði hana eins og ég gat.
Fyrirgefðu að ég lét þig bíða, fröken Hubbard.
Höfuð þitt er fullt af bræði og munnurinn fullur af orðum.
Það máttu bóka. Það sem ég hef reynt að segja þér í allan dag.
Morðinginn var í klefanum mínum í gærkvöldi.
Ég hélt ég yrði drepin. Og það hefði getað farið svo
nema hann tók Ratchett í staðinn.
Ég vaknaði í myrkrinu og vissi að það var maður inni hjá mér.
Ertu viss um að það hafi verið karlmaður?
Ég þekki þá tilfinningu að hafa karlmann ísvefnherberginu.
Ég sagði Iestarstjóranum það en hann trúði mér ekki.
Ég sagði, "kannaðu dyrnar milli klefa míns og Ratchetts.
Hann hlýtur að hafa farið þar út."
Auðvitað voru þær ólæstar.
Ég veit ég læsti þeim eftir það sem Ratchett sagði.
Hann gerði mér opinskátt tilboð.
Hefurðu kannski heyrt um Armstrong-ránið?
Það varð ekki hjá því komist.
Sjúklegur atburður.
Morðingi barnsins, Cassetti dó í gærkvöldi.
Ratchett var hann.
Ég sagði þér að hann væri illur.
Trúirðu ekki að maður hafi komið íklefann minn?
Ég veit að þú heldur að ég sé kjánaleg kona.
En ég hef sönnun fyrir því.
Þetta er af einkennisbúningi Iestarstjórans.
Það gæti hafa dottið af búningi Michels þegar hann kom í klefa þinn.
Mig vantar engan hnapp.
Ég fann hann við til fóta ofan á ábreiðunni þar sem ég svaf.
Hvað kallarðu þetta?
Ég kalla það sönnunargagn. Þakka þér kærlega fyrir.
Hefurðu komið til Bandaríkjanna? - Einu sinni.
Stuttlega fyrir mörgum árum. - Í hvaða erindum?
Til að fá staðfestan grun. - Hvaða grun?
Að ég kynni ekki við mig þar. Mér bauðst staða í Boston.
Sá Boston og fór strax aftur til London.
Var Ratchett frá Boston? - Ég veit það ekki.
Það væri ekki kurteisi að spyrja.
Haltu áfram.
Ég sá Ratchett síðast klukkan níu.
Ég færði honum kaffi og hengdi upp fötin hans.
Ég held þú sért með tannpínu.
Ég á bókaðan tíma fyrir tanndrátt í London í næstu viku.
Ratchett vildi ekki að ég drægi það lengur.
Hann var þreyttur á að heyra niðurbældar stunurnar í mér.
Var þessa vinalegi Ratchett vanur að drekka kaffi á kvöldin?
Alls ekki. En undanfarið hafði hann verið órólegur.
Hann sagðist vilja vera árvakur, sérstaklega í gærkvöldi.
Hann fann bréf í klefa sínum.
Segðu að þú hafir ekki gert þetta.
Ef ég legði nokkuð ógeðfellt á koddann þinn væri það ekki bréf.
Kaffi .
Svo prúður og nákvæmur einkaþjónn
myndi aldrei tala þannig við herra sinn.
Nema hann vissi að ferli hans
Iyki brátt.
Ekki bara tannpína held ég.
Lungun?
Skjaldkirtillinn.
Breiddist út í magann. Eins og faðir minn, fimm árum yngri.
Mánuðir í besta falli.
"Óskurðtækt, því miður," sagði læknirinn.
Og skyndilega var ég... ekki hræddur.
Ég myndi bara gera það sem ég vildi eftir það.
Nú læt ég skoðanir mínar í ljós.
Kaffið.
Bollinn hans virðist hafa innihaldið svefnlyf.
Þú segir auðvitað ekki hafa sett það þar. -Auðvitað ekki.
Hvenær og hvar fékkstu kaffið og bollana?
Íeldhúsinu.
Ég pantaði það við kvöldverðinn svo það yrði tilbúið klukkan níu.
Hver sem er gat náð í það á undan mér.
Herra Masterman.
Leitt með tannpínuna.
Ég dýrka litlu kökurnar.
Ungfrú Pilar Estravados, þú ert trúboði
en þú lærðir hjúkrun áður en þú skiptir um starf.
Ég skuldaði Guði það.
Áttirðu skuld að gjalda?
Áður lét ég...
undan nautnum lífsins
og tók meira en ég gaf.
Gerhard Hardman.
Prófessor í verkfræði.
Vísindin munu hjálpa Þýskalandi að endurheimta stolt sitt.
Biniamino Marquez. - Herra Marquez.
Ég vil ekki vera bendlaður við þennan glæp
svo spyrðu hvers sem er.
Ég er alveg hættur að ljúga.
Fórstu úr klefa þínum ígærkvöldi?
Einu sinni til að ná í magnýl.
Fröken Hubbard bauð mér verkjalyf.
Ég hafnaði ífyrstu en stóðst svo ekki mátið og fór að sækja það.
Ég fer á ráðstefnu íTorino.
Ég er eini Austurríkismaðurinn sem mæti svo án mín
verður umræðan ófullnægjandi.
Svo flúði ég fangelsi, greiddi mútur til að komast inn í Bandaríkin
og sór að ég myndi aldrei ljúga eða stela framar.
Þegar fólk treystir manni kaupir það meira.
Ítalir eru beljur, Spánverjar sauðir.
Belgar...
Ég kom í klefann sem ég deili með vansælum breskum bryta.
Hann er þorskur. Stynur mikið.
En ég er viss um að hann sá mig sofa til morguns.
Ég ætti víst að segja... ef það gæti skipt máli,
það gerðist nokkuð pínlegt.
Þegar ég fór til fröken Hubbard
opnaði ég fyrst rangar dyr.
Mér þykir þetta leitt.
Hvað var klukkan þá?
Það hlýtur að hafa verið...
Vertu ekki leið.
...20 mínútur fyrir 11.
Þetta er athyglisvert.
Eftir því sem við vitum ertu þá síðust til að sjá Ratchett á lífi.
Viðskipti þín? - Bílar.
Ég hef þrjá sýningarsali.
Ég kom allslaus til Bandaríkjanna. Og nú...
Ef það er satt staðfestir hún það. - Það er satt.
Ég myndi ekki ljúga.
Gæti ungfrú Debenham hafa yfirgefið klefann án þess að þú yrðir vör?
Nei. Ég sef mjög laust.
Ég hrekk upp við minnsta hljóð.
Eitt sinn var mér komið á óvart.
Aldrei aftur.
Nei, ég sagðist ekki vera bílstjóri.
Myndirnar sem duttu úrtöskunni þinni...
Það var falleg mynd af litlum dreng með bílstjórahatt
hjá pabba sínum ívinnunni. Hverjum ókstu?
Af hverju eru hendur þínar siggrónar eins og á hnefaleikara?
Ég vinn í hættulegum borgum
þar sem ég má ekki láta stjórnast af ótta.
Ég lærði að berjast.
Treystirðu ekki Guði þínum eftir að þér var komið að óvörum?
Nei, ef Hann skyldi eiga annríkt.
Guð á alltaf annríkt.
Það er Masterman.
Dauðvona maður hefur engu að tapa.
Rétt athugað. Vandinn er bara að Marquez
hefur nú staðfest að Masterman klefafélagi hans
var að lesa í rúmi sínu þegar morðið var framið.
Væri þetta auðvelt væri ég ekki frægur. Næsta.
Fröken Debenham,
þú lætur kuldann ekki aftra þér.
Við höfum Iautarferð fyrir þig.
Meðan klefafélagi minn hírist í þrengslum. Ég skil.
Þú velur stað fyrir hverja yfirheyrslu til að draga fram sannleikann.
Hún þolir óþægindi og ég kulda. Snjallt.
Viltu skrifa fullt nafn þitt og heimilisfang?
Hann er ljósrauður.
Ungfrú Estravados sagði að þú hefðir spurt um litinn á sloppnum hennar.
Mary Hermione Debenham.
Ertu stundum kölluð Hermione?
Alltaf Mary þegar ég er ekki ívinnu sem fröken Debenham. Örvhent.
Óvanalegt, ég veit.
Þú hefur varla mótað kenningu fyrst þú kannar rithönd mína.
Hvað fannst þér um hinn látna?
Ég hugsaði ekkert um hann.
Ég sé ekki tilganginn með þessari spurningu.
Fyrirgefðu þessa duttlunga mína.
Mannlegt eðli er margslungið og öfugsnúið.
Það þarf rétt tól til að kafa í það.
Þetta eru leikföng en ekki tól.
Betra væri að þú Iétir þau frá þér.
Afdráttarlausa aðferðin? Fyrirtak.
Þekktirðu lækninn fyrir ferðina?
Arbuthnot?
Nei.
En svo skyndileg hrifning.
Við erum ekki í Bandaríkjunum.
Hér eru engin viðurlög við tilfinningum fólks.
Og ekki heldur við þögn sem ég...
kýs að halda...
Ég hef aldrei verið í Bandaríkjunum.
Ég má kannski spyrja
um nokkur orð sem ég heyrði?
Þið Arbuthnot eruð nánari en maður býst við að ókunnugt fólk sé.
Þú sagðir:
"Ekki núna. Þegar það er búið. Þá getur ekkert snert okkur."
Hvað áttirðu við?
Hélstu að ég ætti við morð?
Manni með hamri sýnist allur vandi vera nagli.
Þú lifir í glæpum.
Þú sérð illsku daglega. - Það er ekki rétt.
Ég sé nógu mikið af glæpum til að vita að þeir eru afbrigðilegir.
Ég held að það þurfi brest ísálinni
til að myrða aðra manneskju.
Ég spyr enn, hvað áttirðu við?
Eins og við sögðum
eru engin viðurlög við þögn minni.
Gott og vel.
Og svo, prinsessa?
Eftir kvöldmat fór ég að hátta.
Guð blessaði mig með löngu lífi en lagði á mig bakveiki til að spilla því.
Um klukkan 15 mínútur fyrir eitt kallaði ég á fröken Schmidt.
Hún nuddaði mig og las fyrir mig um stund. Svo sofnaði ég.
Þekktirðu nokkurn tíma fjölskyldu að nafni Armstrong?
Þau liðu ósegjanlega harmsögu.
Ég var aðdáandi móður Soniu Armstrong,
Ieikkonunni Lindu Arden.
Hún hafði einstaka hæfileika.
Ungfrú Arden ætlaði að snúa sér að leikstjórn.
Hún hefði orðið fyrsta merka Ieikhúskonan á Broadway
ef ekki hefði verið fyrir þennan voðaatburð.
Er þessi Linda Arden dáin?
Hún gæti eins verið dáin.
Hún fer aldrei úr húsi.
Ég var guðmóðir Daisy.
Hún var...
Ég sé ekki hvað þetta kemur vanda þínum við.
Rétt nafn mannsins sem var myrtur var Cassetti.
Maðurinn sem myrti Daisy litlu Armstrong.
Ég skil.
Ég játa að ég þekkti fjölskylduna og nú er þessi maður dáinn.
Tilviljunin hlýtur að virðast óbærileg.
Þér leyfist tilviljun.
Nú verð ég að spyrja fröken Schmidt nokkurra spurninga.
Það er óþarfi. Ég get vottað um heiðarleika hennar.
Samt sem áður, með þínu leyfi.
Svaraðu mér á þýsku.
En þá skilur prinsessan okkur ekki.
Það er tilgangurinn.
Átt þú þetta? H fyrir Hildegarde?
Þetta er of fínt fyrir mig.
Var þetta rétt varðandi kvöldið í gær?
Hún sendi Iestarstjórann eftir mér eins og hún sagði.
Svo fór ég aftur í háttinn.
Sástu nokkurn þegar þú komst til baka?
Bara hinn Iestarstjórann.
Áttu við Michel?
Nei. Hinn sem vakti mig.
Komdu með mér.
Ertu viss um að þú hafir ekki séð hann?
Alveg viss. Hinn Iestarstjórinn var Iágvaxinn með stutt skegg.
Það er enginn annar lestarstjóri.
Ég veit hvað ég sá.
Röddin var skræk og búningurinn nákvæmlega eins.
En mig grunar að hnapp hafi vantað.
Ég þarf að fá lykilinn þinn strax.
Við þurfum að finna einkennisbúning og rauðan kímonó.
Þúsundir ljósmynda, ótal mörg sokkapör,
sloppar í öll öðrum litum en rauðum
en enginn svikinn Iestarstjórabúningur.
Höfum við skoðað farangur farþeganna?
Já, nema farangur Andrenyi greifahjónanna.
Það er bannað að leita ítöskunum þeirra.
Þau hafa vegabréf ríkiserindreka.
Hvar getur hann þá verið?
Það er ein taska sem við höfum ekki skoðað.
Taskan mín.
Morðinginn stríðir mér.
Gott. Fyrstu mistök hans.
Og eins og á eftir degi kemur nótt...
Ég á þetta ekki.
Ég sagði þér frá Iestarstjóranum.
Því skyldi ég gera það hefði það verið ég?
Einmitt þess vegna er klefinn þinn tilvalinn til að fela hann.
Sko, hnappurinn.
Og því ekki Iestarstjóralykill
með lestarstjórabúningi?
Nú vitum við hvernig morðinginn komst inn um Iæstar dyr.
Viskí. - MacQueen.
Að hverju leitum við nú?
500 pund.
MacQueen var með kladda yfir bókhald Ratchetts. Hvar er hann?
Poirot?
Bouc, hafðu alla inni!
Stansaðu!
Vertu kyrr þarna.
Takk, herrar mínir.
Svo það var MacQueen? Fannstu sökudólginn?
Hvernig gat hann gert það?
Ég myrti hann ekki!
Þú reyndir að brenna kladda Ratchetts
en hann er enn Iæsilegur að hluta. Reikningarnir standast ekki
af því þú hefur rænt hann.
Það er fullt af...
Hvað er orðið aftur?
Fölsun? - Það er fullt af fölsunum!
Þú stalst frá honum!
Þú hélst að það kæmist upp.
Þess vegna myrtirðu hann!
Já.
Já, það er rétt, ég stal frá honum.
Þúsundum.
Ég vissi að þetta var illa fengið fé.
Hverju skipti þótt ég héldi hluta fyrir mig?
En má ég spyrja þig spurningar?
Því skyldi ég slátra mjólkurkúnni?
Ég gerði það ekki.
Ég myrti hann ekki! - Hann gerði það ekki.
Hann gerði það ekki.
Fjarvistarsönnun hans er víst drykkja með mér fram eftir nóttu.
Það er rétt.
Hann drakk viskí og ég sagði að bandarískt væri ekki eins gott.
Hann bauð mér glas til að afsanna það og svo annað.
Við fórum að þrátta um pólitík. Hann hafði...
kjánalegar hugmyndir um Stalín sem ég vildi leiðrétta. En hann þekkir vín.
Má ég tala við þig?
Geturðu staðfest að þú hafir verið með honum allt kvöldið?
Við reyktum og spjölluðum næstum til klukkan tvö.
Svo vinalegir, hann reykti sígarettur og þú...
Já, þú ert sá eini í lestinni sem reykir pípu.
Má ég sjá pípuna og tóbakið? - Að sjálfsögðu.
Og þú ert á ferð frá Indlandi, er það ekki?
Ertu nú að yfirheyra mig?
Komstu í klefa Ratchetts áður en hann var myrtur? -Alls ekki.
En átt þú ekki þennan pípuhreinsara?
Ef þú fannst hann í klefa hins látna skaltu leita annars staðar.
Ég er læknir. Ég lækna fólk. Ég meiði það ekki.
Þú hlýtur að hafa lagt mikið á þig til að verða læknir.
Það tækifæri veitist ekki mörgum af þínum kynþætti.
Middlesex Iæknaskólinn leyfir einn í hverjum bekk.
Mér hlaust sá heiður árið 1924.
Ég var Ieyniskytta í hernum.
Meistaraskytta.
Ég bjargaði ófáum yfirmönnum.
Hinir þakklátu komu auga á hæfileika mína
og studdu menntun mína.
Ég á þeim skulda að gjalda fyrir örlætið.
Þekktirðu Armstrong ofursta?
Ég hef víst kynnst tveimur eða þremur.
Tommy í 60. deild,
Selby Armstrong... - Nei, ég á við John Armstrong.
Hann kvæntist bandarískri konu og barni hans var rænt og það myrt.
Ég hitti hann aldrei.
Hvenær hittirðu fröken Debenham fyrst?
Þegar við deildum klefa í lest frá Kirkuk til Nissibin.
Hún heldur öðru fram og hún hefur vakið á sér grunsemdir.
Mary er dama.
Blandaðu henni ekki í þetta. Ég ábyrgist heiðarleika hennar.
Eins og þú ábyrgðist tíma MacQueens?
Þú hlustar ekki á skynsemi. - Aldrei.
Heppinn ertu. Læknirinn segist ekki hafa misst sjónar á þér.
Þarna sérðu. Ég gat ekki gert það. - Jú, þú gast það.
Ratchett fékk sér drykk með svefnlyfi á hverju kvöldi.
Þú hefðir auðveldlega getað bætt sterkara Iyfi í það.
Gert það sama við einn af mörgum drykkjum læknisins
og þá hefurðu tækifæri til að drepa hann.
Því skyldi ég gera það?
Þú hafðir ástæðu.
Kannski er ástæðan önnur.
Önnur og persónulegri ástæða.
"Lögfræðingur að mennt en ekki íanda."
Af hverju valdirðu laganám?
Var það til að hlýðnast ástkærum en kröfuhörðum föður
sem hafði hlotnast mikil velgengni á sama sviði
en missti svo stöðu sína?
Var MacQueen ekki frægur lögmaður?
Ríkissaksóknari í New Jersey
sem annaðist lögsókn í Armstrong-málinu.
Þeir höfðu engan sökudólg.
Pabbi var hvattur til að ásaka vesalings konu frá Frakklandi,
þernu með haldlitla fjarvistarsönnun, Susanne.
Hann byggði allt málið á henni.
Hún framdi sjálfsmorð.
Hún var saklaus.
Þegar sönnunargögnin leiddu að Cassetti var hann löngu farinn.
Pabbi var rakkaður niður.
Ég gat ekkert gert fyrir hann.
Samt segistu ekki hafa vitað að Ratchett væri Cassetti? -Nei.
En þú fannst hann.
Og þú beittir hann fjárkúgun
til að greiða skuldir föður þíns og ná loks fram hefndum.
Nei, nei.
Það var ekki...
Það var ekki þannig.
Einhver sparkaði upp hurðinni... - Læknir!
...og breiddi yfir andlit mitt.
Það þarf að fjarlægja hnífinn.
Ég vil fá töskuna mína. - Auðvitað.
Hún er í klefanum mínum.
Við finnum engin fingraför.
Morðinginn var að losa sig við morðvopnið.
Það er þarna!
Hann stakk ekki í lungun eða slagæð.
Hún er heppin að vera á lífi.
Eins og þið öll.
Meiri snillingurinn!
Af hverju ertu ekki búinn að leysa málið?
Gefðu honum tíma.
Ég hef ekki mikinn tíma. Ég á ekkert blóð eftir.
Hann áreitir MacQueen meðan morðinginn leynist um borð.
Einhver ykkar.
Ég veit ekki hver þið eruð. Ég sagði ekkert.
Látið mig ífriði.
Spilaðu eitthvað.
Snjórinn verður ruddur í fyrramálið.
Farið aftur í klefana.
Ég sef hér þar sem allir sjá mig og ég sé alla.
Þið ættuð að gera það líka. Sparið hitann.
Gætið þess að vera í augsýn til morguns.
Morðingi hikar aldrei við að myrða aftur.
Ég segi Andrenyi-hjónunum að gera það sama
þótt þau njóti friðhelgi.
Með leyfi, ég vil skoða vegabréfin ykkar.
Þú veist að ég verð að tala við hana.
Það er fitublettur á nafni konunnar þinnar.
Þú ættir að líta á það. - Elena er veik.
Ef þú bannar mér það fær lögreglan í Júgóslavíu að vita af því
og hún mun eflaust handtaka ykkur bæði og...
Hvernig dirfistu? - Elskan mín!
Elskan mín.
Þú ert furðulegur, Poirot.
Eru allir rannsóknarmenn svona furðulegir?
Afsakaðu að ég vakti þig, greifynja.
Ég er alltaf andvaka.
Ég sefá daginn.
Sumir óttast myrkrið en ég þoli ekki birtuna.
Þú ert alltaf undir áhrifum... - Svefnlyfja.
Svefnlyf, svefnlyf.
Ég tek helling af því.
Það þýðir ekki að ljúga, elskan. Hann sér í gegnum okkur.
Ég get ekki farið út án þeirra.
Ég sef ekki án þeirra.
Ég tek þau við kvíða.
Hvað Óttastu?
AIIt.
Í vegabréfinu er ættarnafn þitt Goldenberg.
Er það gyðinganafn?
Ekki mjög. Miðnafn mitt er María.
Ertu dansari eins og maðurinn þinn?
Nei, ekki eins og hann.
Í ballettflokknum.
Hann hlaut náðargjöf.
Ég er sæmileg eftir mikla ástríðu og erfiðisvinnu.
Afsakaðu, ég þarf að leggjast aftur.
Er þetta eini náttkjóllinn þinn?
Nei, ég á annan. Korngulan siffonkjól.
Það er gaman að tala við einkaspæjara.
Maður veit aldrei hvers þeir spyrja næst.
Ég er mjög fróð um höfuðborgir.
Kennslukonan mín lagði mikla áherslu á landafræði.
Ertu nú ánægður?
Ég er alltaf ánægður þegar ég kem upp um lygara.
Nafn þitt er ekki Elena heldur Helena.
Þótt þú hafir reynt að breyta því hér og á farangrinum.
Maðurinn minn frétti af sönnunargagni sem fannst.
Vasaklút merktan "H" og ég vildi ekki falla undir grun.
Svo við breyttum því. Á farangrinum og vegabréfinu.
Það er ekki glæpur að vilja forðast vandræði.
Samt eru vandræði.
Það merkilega við Armstrong- harmleikinn sem málið snýst um
er hversu marga það særði.
Yngri systirin.
Móðirin, leikkonan
með sviðsnafnið Linda Arden.
Ég býst við að hún hafi líka verið af gyðingaættum
og hverjir eru Iíklegastir til að taka sér sviðsnafn?
Er of ólíklegt að ætla
að ættarnafn hennar sé Goldenberg?
Sérstaklega þegar við finnum unga konu á sama aldri
og dóttirin sem eftir lifði
sem býr við mikinn ótta?
Systir Soniu Armstrong. - Nei!
Farðu út!
Ég heyrði læti og hljóp. Tímanlega, ekki satt?
Nú hlýturðu að trúa að greifinn og greifynjan séu morðingjar.
Greifinn verndar konuna sína. Greifynjan myndi ekki skaða flugu.
Þú getur hætt þessum sýndarleik.
Þú ert ekki hvorki austurrískur né þýskur eða læknir.
En þú leikur vel. Byggirðu það á einhverjum sem þú þekktir?
Slátrarinn í bænum þar sem ég ólst upp var þýskari.
Góður maður með frábæran hreim.
Hvað kom upp um mig.
Þú sagðir "Tor-ino"
með áherslu á röngu atkvæði fyrir sannan germana.
"Tor-ino."
Þú ert aldeilis skarpur, þú mátt eiga það.
Herra Gerhard Hardman prófessor
er dulargervi mitt.
Afsakaðu kynþáttabrandarana.
Ég er hálfur gyðingur sjálfur.
Cyrus Bethman Hardman.
Ertu Pinkerton-spæjari?
30 ár.
Ég hafði lokið máli í Istanbúl þegar skrifstofan sendi skeyti.
Ratchett bað um mann til að fylgja sér á þreföldum launum.
Ég var heppinn að vera staddur nærri.
Hann vildi varast Iágvaxinn, dökkan mann með skræka rödd.
Ég vaktaði ganginn alla nóttin gegnum rifu á hurðinni.
Allir óþokkar þurftu fyrst að mæta mér.
Ég sver það.
Myndirðu líka sverja við 30 ára starf þitt sem Pinkerton-spæjari
eða myndirðu ljúga aftur og neita að hafa verið lögreglumaður áður?
Byssan þín, köflótt skaft, blá áferð,
var framleidd fyrir lögregluna árið 1927.
Það virðist enginn endir á Iygunum sem mér eru sagðar.
Skildu byssuna eftir hér.
Miðað við staðsetningu klefans
hlaut hann að sjá morðingjann.
Nema klefadyr Ratchetts hafi staðið opnar
því Pilar Estravados segist hafa opnað þær.
Ef svo var hefði einhver getað falist fyrir honum.
Elsku Katherine mín.
Þetta er hræðilegur glæpur
og ég er ráðþrota, Katherine.
Ég finn ekki sprunguna íveggnum.
Af hverju leikur eitt þeirra á mig?
Ég hef alltaf verið...
svo öruggur.
Of öruggur.
En nú er ég auðmjúkur. Og ég segi eins og barn,
ég veit það ekki.
Ég er óttasleginn, Katherine mín.
Afsakið, dömur og herrar.
Það er ekki óhætt um borð í lestinni meðan hún er sett á teinana.
Við eigum að bíða ígöngunum. Takk fyrir.
Hvert fara þeir með hundana?
Þeir verða ánægðir.
Það er ekki rétt.
Þeir fá að teygja úr sér, það er gott.
Nei, það er ekki rétt.
Það er ískalt!
Sitjum við föst?
Vildirðu finna mig?
Önnur yfirheyrsla?
Nei. Ég kann vel við þig.
Takk, Bouc.
Gjörðu svo vel.
Ég er með tíu spurningar sem er ósvarað
og lestin er að fara.
Þú hugsar skýrt
og mér datt í hug að þú gætir gefið mér innsýn.
"Vasaklúturinn. Pípuhreinsarinn.
Rauði kímónóinn. Einkennisbúningurinn.
Tíminn sem úrið sýnir.
Var hann myrtur þá? Fyrr eða seinna?
Af einum eða fleirum?
Hverjum þeirra?"
Því miður get ég ekki hjálpað þér.
Kannski er ein spurning enn sem þú hefur ekki spurt
og hún geymir svarið við hinum.
Kannski.
Ég gæti auðveldlega bent á Andrenyi greifynju.
Ég komst að því að hún er systir Soniu Armstrong.
Ertu viss? - Já.
Mig grunar að hún sé saklaus. Kannski.
En svo margir hafa logið hér án þess að hika.
Þú hafðir sjálf ekkert fyrir því. - Ég?
Þú sagðist aldrei hafa komið til Bandaríkjanna.
Og þú Ieyndir því að þegar harmleikurinn átti sér stað
bjóstu á heimili Armstrong-fjölskyldunnar
sem kennslukona dóttur þeirra. Og þú veist það.
Ég þarf að vinna fyrir mér.
Stúlka sem er handtekin ítengslum við morð...
Engin sómakær fjölskylda mynda ráða mig.
Þú skipulagðir morðið á Ratchett.
Svo kallaðirðu eftir greifynjunni til að verða vitni að því.
Ef hún sæi hann látinn gæti Helena sem þú þekktir snúið aftur.
Þú beiðst eftir að klefafélagi þinn sofnaði en hún gerði það ekki.
Þú gafst henni svefnlyf en hún fékk bara höfuðverk.
Hún grátbað um verkjalyf
þegar lestin nam staðar og Iestarstjórinn var á stöðinni,
þegar leiðin var loksins greið
þegar þú gast farið inn í klefa Ratchetts óséð.
Þú elskaðir Daisy Armstrong. Þú myrtir Cassetti.
Cassetti var svín.
Hann átti skilið að deyja.
Hún myrti hann ekki.
Ég gerði það.
Farðu, Mary.
Ég get ekki leyft þér að taka sökina á því sem ég gerði einn.
Gerðu það, farðu.
John Armstrong var minn besti vinur og foringi minn.
Hann hafði trú á mér.
Hann sendi mig í Iæknanám og greiddi leið mína.
Cassetti gerði út af við hann.
Ég sorg minni fann ég Mary.
Síðan fann ég Ratchett.
Við ætluðum að segja lögreglunni frá honum eins og þú heyrðir.
En þegar ég sá hann
vissi ég að hann verðskuldaði ekki réttarhöld.
Svo þú byrlaðir MacQueen lyf.
Þú færðir vísana á úrinu til að ljúga um dánartímann.
Ég vildi ekki að Mary yrði ásökuð.
Eða MacQueen.
Mér ber að gjalda fyrir mínar syndir.
Ég er hermaður.
Hermaður drepur til að vernda.
Og nú þarf ég að vernda mig gegn þér.
Af hverju ertu ekki dáinn ennþá?
Poirot?
Stansið!
Við þurfum að koma farþegunum um borð í lestina.
Þú heldur þig fjarri lestinni
þar til ég segi þér að koma.
Þið Ijúgið
og haldið að enginn komist að því.
En hér eru tveir sem vita það.
Já, tveir.
Guð ykkar...
Og Hercule Poirot.
Það er tímabært að leysa málið.
Arbuthnot spurði mig af hverju ég væri ekki dáinn.
Hann vissi auðvitað svarið.
Fær skytta sem drepur ekki af stuttu færi?
Skotið geigaði ekki. Það var hárnákvæmt.
Þú gast ekki myrt mig því þú ert ekki morðingi.
Ekkert ykkar er morðingi.
En einhver hlýtur að vera það.
Það eru tvær mögulegar lausnir á þessum glæp.
Önnur er erfið því hún skýrir ýmislegt en ekki allt
og hin lausnin er flóknari.
Fyrri lausnin.
Ratchett átti óvini.
Mafíósi laumast um borð í lestina ívinkovci
þegar MacQueen og Arbuthnot fengu sér ferskt loft.
Hann er í einkennisbúningi með lykil og stingur Ratchett.
Hann fer út um klefa frú Hubbard og kemst undan.
Nei.
Það gengur ekki UPP-
Af hverju faldi hann búninginn?
Hver byrlar fyrir Ratchett?
Eða stingur frú Hubbard?
Fjandinn!
Ég spyr, hver hefur hag af því?
Glæpurinn snýst um morð á morðingja.
Ávinningurinn er kannski
lausn undan andlegum þjáningum.
Til að sefa ásakandi rödd í höfðinu sem hamlar svefni.
Það er morðingi á meðal okkar.
Arbuthnot læknir er tryggur og þakklátur vinur Armstrong liðsforingja.
Hann finnur huggun í félagsskap greifynjunnar, Mary Debenham
sem er nánast eins og móðir litlu stúlkunnar.
Og svo náin yngri systur herra Armstrong,
Helenu Goldenberg.
Hún er gift valdamiklum manni sem er þekktur fyrir bræði og ofbeldi.
Við ferðumst einnig með guðmóður Daisy
sem er eigandi
vasaklútarins með fangamarki sem fannst á vettvangi glæpsins.
Bókstafurinn "H" í rússneska stafrófinu er borinn fram
Natalia Dragomiroff.
Og vinnukona hennar með auga fyrir matargerð?
Hvað starfaði hún áður? Eldabuska Armstrong-fjölskyldunnar?
En þessu er ekki lokið.
Fóstran sem gætti Daisy
fann trúna vegna sektarkenndar eftir að barni í hennar umsjá
var rænt. Varst þú ekki í herberginu
nóttina sem Ratchett braust inn um gluggann?
Fékkstu þér einu vínglasi of mikið með kvöldmatnum?
Hefurðu áfellst sjálfa þig upp frá því
fyrir að hafa ekki stöðvað hann?
Hún þekkti ekkert nema alúð
og ást þangað til...
Þangað til ég...
Getgátur eru óþarfar um mig.
Ég var einkaþjónn Armstrong ístríðinu.
Og síðan herbergisþjónn hans í New York.
Hann var prýðismaður af Guðs náð.
Væri bílstjórinn hans sammála því?
Útvegaði Armstrong honum bankalán til að stofna bílasöluveldið sitt?
Hann stendur í ævarandi þakkarskuld. Hverjir fleiri koma til greina?
Hvað með Pinkerton einkaspæjara, sem var áður lögreglumaður
og rannsakaði Armstrong-málið?
Hann fellir hug til annars fórnarlambs sem ekki var minnst á.
Þú varðst ástfanginn af vinnukonunni áður en hún var ranglega ásökuð.
Þú hættir i lögreglunni þegar þú varðst vitni
að réttarmorðinu
þegar faðir MacQueen krafðist þess að hún yrði handtekin.
Þegar hún svipti sig lífi.
Nei!
Susanne var svo blíð.
Og hún féll fyrir mér.
Ég var gamall og farinn að grána. Ég sagði henni að hún gæti gert betur
en samt kom hún...
tímanlega á hvert stefnumót.
Af hverju er lest
svona full um hávetur? Af hverju eru stungusárin mismunandi?
Af hverju öll þessi sönnunargögn? Af hverju...?
Af hverju Iestarstjórinn?
Pierre Michel frá Avignon
sem missti systur sína,
vinnukonuna sem var ákærð.
Susanne Michel.
Aðeins ein sál getur sagst hafa glatað meiru en þið.
Hin sorgmædda Linda Arden,
móðir Soniu,
amma Daisy.
Fyrrverandi leikkona
sem lék sitt Iokahlutverk.
Þú ert ægilega snjall.
Morð á að skilja eftir eitt fórnarlamb.
Þegar Ratchett myrðir Daisy Armstrong
er Iíf margra lagt í rúst, afbakað, eyðilagt.
Þau krefjast réttlætis!
Af öllum þessum kvöldu sálum þarf að loks að svara
hver þeirra er morðinginn?
Hver tekur upp hnífinn? Svarið er...
Ekkert eitt ykkar hefði getað gert það.
Eða tveir saman.
Glæpinn var aðeins hægt að fremja...
af ykkur öllum.
Í sameiningu.
Jafnvel þegar snjóflóðið breytir öllu
ásamt einkaspæjaranum breytist áætlunin.
Kímónóinn, einkennisbúningurinn.
Magnaður spuni, læknir sem getur sært án þess að drepa.
Hver hefur sitt hlutverk.
Gerðu það.
Ég lagði á ráðin um það.
Ég fékk þau til liðs við mig.
Ég lét Hardman finna Cassetti.
Ég sendi MacQueen til starfa hjá honum og síðan Masterman.
MacQueen skipulagði ferðalag hans daginn sem Michel var á vakt.
Ratchett?
Það er ekkert.
Góða nótt.
Þannig var það gert.
Vegna dauða þeirra saklausu.
Líf fyrir líf.
Hefnd.
Enginn á að vera hengdur annar en ég.
Ég lagði á ráðin um það!
Segðu lögreglunni að ég hafi gert það ein.
Það er ekkert Iíf eftir í mér.
Þau eiga möguleika núna.
Helena, vona ég...
á möguleika.
Þau geta...
lifað lífinu...
fundið gleði einhvers staðar.
Láttu það enda með mér.
Þau eru ekki morðingjar.
Þau eru góðar manneskjur.
Þau geta orðið góð aftur.
Það var réttlæti og ranglæti.
Svo ert það þú.
Ég get ekki dæmt um þetta.
Þið verðið að ákveða.
Þið viljið komast hjá refsingu fyrir glæp ykkar...
þá þurfið þið að fremja einn glæp íviðbót.
Ég stend ekki ívegi ykkar.
Þú getur ekki leyft þeim að drepa þig.
Kastið líki mínu ívatnið og gangið saklaus á Iestarstöðina.
Þið verðið að þagga niður í mér.
Bouc getur logið.
Ég get það ekki.
Gerið það! Eitthvert ykkar!
Nei.
Ég dó með Daisy.
Nei!
Þú sagðist leita réttlætis.
Hvar er réttlætið hér?
Stundum nægja lög manna ekki.
Hvað með samviskuna?
Hún var grafin með Daisy.
Kæri Armstrong ofursti.
Loksins get ég svarað bréfi þínu
í það minnsta með þá hugsun tilfinningu í hjarta
að einhvers staðar heyrirðu í mér.
Ég hef uppgötvað sannleikann í málinu og hann er...
afar óhugnanlegur.
Ég hef séð sálir manna brotnar.
Svo mörg líf eyðilögð, svo mikil þjáning og reiði
sem afhjúpa eitur djúpstæðrar sorgar
þar til einn glæpur varð að mörgum.
Ég vildi alltaf trúa að menn væru röksamir og siðaðir.
Tilvist mín veltur á þeirri von,
á röð og reglu og litlu, gráu sel/unum.
En nú er ég ef til vill beðinn
að hlusta heldur
á hjarta mitt.
Dömur og herrar,
í þessu máli átta ég mig á á vogarskálum réttlætisins
næst ekki alltaf jafnvægi.
Og í þetta sinn þarf ég
að sætta mig við ójafnvægið.
Hér eru engir morðingjar.
Aðeins fólk sem verðskuldar tækifæri til að græða sárin.
Lögreglan hefur fallist á fyrstu lausn mína á glæpnum,
um einn morðingja sem komst undan.
Hér fer ég frá borði til að ganga frá formsatriðum.
Þið eruð öll frjáls ferða ykkar.
Og megið þið finna sálarfrið.
0gwðmL
Sæll.
Ég þarf að finna herra Poirot varðandi áríðandi mál.
Hann er í fríi.
Er það Kassner-málið aftur?
Nei, það er mun verra.
Ég þarf að fylgja honum til Egyptalands undir eins.
Það var framið morð á Níl-ánni.
Ert þú rannsóknarmaðurinn?
Já.
Ég er rannsóknarmaðurinn.
Viltu laga bindið þitt?
Ég hitti þig við bílinn.
Þarna ertu.
Morðið íAusturlandahraðlestinni
Íslenskur texti: Kolbrún Sveinsdóttir